• In situ aan het werk (iedere dag een stapje) / Working in situ, (every day a small step)

    22 mei 2019

    De expositie - The exhibition

    Vanaf 1 juni tot half november is dit werk te zien in Het Buitenland, Bergarde Galleries in Heerjansdam. http://bergarde.com . Lees hieronder over het maakproces. En bekijk de video van het eindresultaat: http://youtu.be/7SCS3FytJW8

    From June 1st until mid-November this work will be on show in Het Buitenland, Bergarde Galleries in Heerjansdam NL. http://bergarde.com/ . Read about the making proces here under. And watch the video of the result: http://youtu.be/7SCS3FytJW8

     

    Dag 10 (scroll naar beneden voor dag 9) - Day 10 (scroll down for day 9)

    De laatste verstevigingen aangebracht, met een kikkerkoor naast me in de sloot. Binnenkort zal ik een video maken van de installatie, met geluid. Als smaakmakertje voor je bezoek aan de expositie. De tentoonstelling "Playground" loopt tot 16 november 2019 met werk van 30 kunstenaars. Ga kijken! Naast een bijzondere tentoonstelling is het ook een prettig gebied voor een wandeling. Meer informatie via deze link: https://bergarde.com/tentoonstellingen/playground/

    The last consolidations are made, with a choir of frogs next to me in the ditch. Soon I will make a video of the installation, with sound. As a spicy preparation for your visit to the exhibition. "Playground" will run until November 16th 2019 with work of 30 artists. Do go there! More information through this link: https://bergarde.com/tentoonstellingen/playground/

     

     

     

    Dag 9 (scroll naar beneden voor dag 8) - Day 9 (scroll down for day 8)

    Vandaag, 30 mei 2019, startte met een miezerend regentje op landgoed Het Buitenland in Heerjansdam. Mijn in situ installatie 'Spinsels' staat 'in de steigers'. Nu is het detailwerk begonnen: Door de wisseling in temperatuur en luchtvochtigheid tussen dag en nacht gaan de draden slapper hangen. Ik moet ze nu op definitieve spanning trekken en de veiligheidsspelden vervangen door steken.

    Today, may 30th 2019, started with a drizzly rain op estate Het Buitenland in Heerjansdam NL. My in situ installation 'Spinnings' is standing 'in scaffold'. Now the detailed work has begun. Because of the difference in temperature and humidity between night and day the yarn slackens. I must pull them to their final tension and replace the safety pinns by stitches. 

    De bloemenzee wordt met de dag rijker en kleuriger. Het is een bijzondere omgeving om te werken in dit seizoen. 

    The sea of flowers is getting richer and more colourfull daily. It is a extraordinary surrounding to work in this season. 

    De draden bewegen in de wind, op hetzelfde ritme als de planten er omheen.

    The yarn is moving in the wind, at the same rythm as the plants that surround it.

    Ik werk stug door met het opspannen en vastnaaien van de draden, zodat de installatie klaar zal zijn voor de opening van de expositie op 1 juni.

    I keep on working hard, going on tightening and sewing the yarn, so that the installation will be finished for the opening of the exhibition on June 1st.

    Ondertussen zwemt er een prachtige kuifeend voorbij.

    In the meanwhile a beautiful tufted duck swimms by.

    En eindelijk krijg ik de kans om de haas te fotograferen. Hij eet zijn avondeten tussen de beelden in de tuin van Bergarde Galleries.

    An finally I get the chance to take a photograph of the hare. He is having his lunch between the sculptures in the garden of Bergarde Galleries.

     

     

     

    Dag 8 (scroll naar beneden voor dag 7) - Day 8 (scroll down for day 7)

    Vandaag, 29 mei 2019, ik ben weer bezig met mijn installatie op landgoed Het Buitenland in Heerjansdam. Het silhouet van het werk staat en wordt volledig opgenomen in het omringende groen. 

    Today, may 29th 2019, I am busy again with my installation on estate Het Buitenland in Heerjansdam NL The silhouette of the work is standing and is completely incorporated in the surrounding plants. 

    De bloemen zijn overal, en een lust voor het oog. 

    The flowers are everywhere, and a sight for sore eyes.

    En tegen de prachtig blauwe lucht ziet de boom met zijn Spinsels er statig uit.

    And against the beautiful blue sky the tree with the Spinnings looks eminent.

    Familie zwaan peddelt weer rond. De rust waarmee ze zich door het water bewegen is meditatief en ik zou de dag door kunnen brengen met naar hen te kijken.

    Family swan is paddling around again. The serenety while moving through the water is meditational and I could pass my day by just watching them.

     

     

     

    Dag 7 (scroll naar beneden voor dag 6) - Day 7 (scroll down for day 6)

    Vandaag, 28 mei 2019, ik ben nog steeds op landgoed Het Buitenland in Heerjansdam. Vannacht heeft het geregend en ik werd vanochtend om 6 uur wakker van het onweer. Ook overdag veel regen. Ik voelde er weinig voor om in de stromende regen buiten aan het werk te gaan. De dag daarom besteed aan andere dingen. 

    Today, may 28th 2019, I am still on estate Het Buitenland in Heerjansdam NL. Last night it has been raining and I woke up at 6 AM because of a thunderstorm. During the day a lot of rain too. I didn't feel like getting to work outside in the pouring rain. So I spent the day on other things.

    Vanavond, het is weer droog en zelfs zonnig, en mijn werk staat er nog steeds trots bij. Omringd door bloemen.

    Tonight, it is dry again and even sunny, and my work is still standing proud. Surrounded by flowers. 

    De zaaiende vrouw (vogelverschrikker) is van plaats veranderd en staat veel dichter bij het pad waarover ik ga. En ze lijkt nog meer voorover gebogen dan gister.

    The sowing woman (scarecrow) has changed place and is much closer to the path where I pass. And she seems to be more leaningover than the other day. 

    En een fazant wandelt door het veld, maar wordt aangevallen door drie kieviten. Was hij te dcht bij hun nest? De arme jongen weet niet hoe snel hij onder de aanvallen van deze drie agressieve vogels uit moet komen. 

    A pheasant walks through the field, but is attacked by three lapwings. Was he too close to their nest? The poor boy doesn't know how fast to get away from the attacks of these three agressiv birds. 

     

     

    Dag 6 (scroll naar beneden voor dag 5) - Day 6 (scroll down for day 5)

    Vandaag, 27 mei 2019, weer een nieuwe dag werk aan mijn in situ installatie op landgoed Het Buitenland in Heerjansdam. Afgelopen nacht heeft het erg hard gewaaid en heel erg veel geregend. Ik was vanochtend erg benieuwd hoe het werk zich onder deze weersomstandigheden had gehouden. Maar het staat nog dapper en trots!

    Today, may 27th 2019, another day at work creating my in situ installation on estate Het Buitenland in Heerjansdam NL. Last night we had very strong winds en a hugh quantity of rain has fallen overnight. This morning I was eager to find out how the work stood under these circomstances. But it is still standing courageous and proud!

    Nog draden toegevoegd, verhoudingen bekeken, zwaartepunten bijgeschaafd. Nu even pas op de plaats gemaakt om de installatie te laten 'zijn'. De komende dagen zal ik kijken of er nog dingen veranderd willen worden, of er nog wat toegevoegd of weggehaald wil worden.

    Added more yarn, checked the ratios, refined centres of gravity. Now I wlll wait and see, to let the installation 'be'. The coming days I will see if there are details that want to be changed, of if there are details hat want to be added or removed.  

    Ik besluit vandaag met een foto waarop de installatie te zien is vanaf de tweede naar de eerste wilg. De bomen vormen samen één werk. Tussen de bomen in staan, dat geeft het gevoel opgenomen te worden ín het installatie. 

    I am concluding today with a photograph of the installation viewed from the second willow towards the first one. The trees together make óne work. Standing between the trees gives you the feeling being included ín the installation.

      

     

     

     

    Dag 5 (scroll naar beneden voor dag 4) - Day 5 (scroll down for day 4)

    Vandaag, 26 mei 2019, een prettige werkdag gehad. Mijn in situ werk 'Spinsels' op landgoed Het Buitenland in Heerjansdam vordert. De tweede wilg, die ik er gister in betrokken heb, heeft een heel ander karakter dan de eerste. Hij was in het begin wat stug en onwillig om mee te werken, maar vandaag is er een mooi samenspel ontstaan tussen de twee bomen. 

    Today, may 26th 2019, | had a pleasant working day. My in situ work 'Spinnings' on estate Het Buitenland in Heerjansdam NL is making progress. The second willow, which I involved in the installation yesterday, has a very different character than the first one. In the beginning he was a bit rigid and not really willing to collaborate, but today there has grown a nice combined action between the two trees.  

    Omdat deze boom al veel meer volgroeid is, is de stam en zijn takkenkroon van alle kanten bijzonder om te zien. Daarom besloot ik om ook de kant die het verst weg ligt van de andere wilg meer aandacht te geven. Zodoende is er een soort 'tegenwicht' ontstaan. Dit wil ik morgen nog verder uitwerken. 

    Because this tree is much more mature, the trunk and its' crown of branches are from all sides outstanding and beautiful. Therefor I descided to also involve the other side, away form the other willow, to give it more attention. That way there arose a kind of counterbalence. This I would like to bring this more about tomorrow. 

    Zijn geweldige takkenkroon heeft een aanzienlijke rol opgeëist, en dit geeft een bijzonder beeld. Zeker in vergelijking met en verhouding tot het silhouet dat de eerste wilg heeft aangenomen. Ze hebben elk een heel eigen karakter, wat nu extra benadrukt wordt.

    His extraordinary crown of branches has claimed a considerable role, and this makes a unique image. Specially when compared and in relationship with the silhouette that the first willow has adopted. They each have a very individual character, which is enhanced now.

     

    Op de terugweg kom ik weer langs het veld met de zaaiende vrouw, oh nee, de vogelverschrikker. Door de wind is ze nog verder voorover gebogen. Ik blijf de indruk hebben dat ze echt leeft en beweegt wanneer ik langs loop.

    On my way back I pass the field again with the sowing woman, sorry, the scarecrow. Because of the wind she is leaning over even more. I keep having the impression she is alive and moving when I pass by.

    Wat verderop zie ik haar maatje. Van een afstand zie die er ook levend vol karakter uit.

    A bit further I see her mate. From a distance it looks living and full of character too.

    Om mijn dag af te sluiten zeg ik gedag en goedenacht tegen de wol-leveranciers. Altijd weer leuk om ze ergens tegen te komen.

    To finish of my day, I say hello and good night to the wool-supplyers. Always nice to meet them somewhere.

     

     

     

    Dag 4 (scroll naar beneden voor dag 3) - Day 4 (scroll down for day 3)

    Vandaag, 25 mei 2019, weer bezig met de verdere opbouw van mijn werk in situ 'Spinsels' op landgoed Het Buitenland, Heerjansdam. Gestart met een tweede boom in het werk te betrekken. 

    Today, may 25th 2019, busy again further building my work in situ 'Spinnings' on estate Het Buitenland, Heerjansdam NL. I started involving the second tree in the installation. 

    Het gaat traag en moeizaam. Deze boom is ouder en dikker. Daardoor moet ik er steeds helemaal omgeen lopen, door de ruige begroeiing. In die begroeiing staat bereklauw en braam. Ik werk met handschoenen aan.

    It is going slowly and with difficulty. This tree is older and thicker. Therefor I must walk around it each time, through the rough vegetation. In this vegetation there is cow parsnip and blackberry. I work wearing gloves.  

    Moeizaam trekt het dradenspel zich tegen de stam omhoog. Uiteindelijk lijkt de boom zich in het spel te voegen, Langzaam gaan wol en boomstam samenwerken. 

    With difficulty the cords pull themselves up in the tree trunk. Eventually the tree seems to bend itself in the game. Slowly wool and trunk start working together. 

    Omdat het zo'n zonnige zaterdag is, verschijnen de eerste wandelaars. Een vrouw met een kleine ukkepuk leveren hun commentaar. Ze vinden het een "groot spinhol". Het samenspel van materiaal en omgeving heeft dus zijn uitwerking.

    Because it is such a sunny saterday, the first walkers appear. A woman with a small kiddy give their comment. They think it is a "big spider hole". So the joint effort of material and surroundings shows effect. 

    Ik neem even een pauze. Loop even rond. De familie zwaan is er weer en ik denk even dat er nog maar vijf jongen bij zijn. Maar nee hoor, ze zijn nog compleet.

    I take a little break and a walk. Family swan is there again and for a moment I think there are only five little ones left. But I was mistaking, they are still complete.

    In de avond ga ik nog even terug. De zon is minder fel. Ik kan meer in de hoogte werken. Dat gaat een stuk voorspoediger. Het werk groeit, de boom lijkt de draden met trots op te houden.

    In the evening I go back for a while. The sun is less bright. I can work more in height. It works much better now. The work evolves, the tree seems to hold up the yarn with pride. 

     

     

     

     

    Dag 3 (scroll naar beneden voor dag 2) - Day 3 (scroll down for day 2)

    Vandaag, 24 mei 2019, weer bezig met de verdere opbouw van mijn werk in situ in Heerjansdam. Het is vrijdag, een zonovergoten en vrij warme dag. En wat een verschil met de afgelopen dagen! Toen was het opmerkelijk stil, nu is het druk. 

    Today, may 24th 2019, busy again with the further installation of my work in situ in Heerjansdam NL. It is friday, an extremely sunny and quite warm day. And what a difference with the last days! Then it was remarquebly quiet, now it is busy.

    Bezoek van schoolklassen. De eerste vertrekt, maar de volgende is al weer in aantocht.

    Visiting school classes. The first class is leaving, but the next one will arrive soon.

    Ik ga verder met mijn installatie. Verderop is een collega aan het werk. Door de hoge begroeiing van de bloemenweide wordt ze opgenomen in de omgeving. 

    I go on with my installation. Further ahead a collegue is working. The high vegetation of the flower field swallows her in the surrounding.

    De man van het groenbedrijf komt langs op zijn tractor en we maken een praatje. Hij lijkt echt geïnteresseerd en het is ook leuk om te merken met hoeveel trots hij over zijn eigen werk vertelt.

    The man of the landscaping firm comes by on his tractor and we have a chat. He seems to be really interested and it is nice to notice he talks about his work with great pride.

    Daarna lijkt de rust weer even terug te keren. De meerkoet zwemt voorbij. Daarna volgt een luid concert door kwakende kikkers. Ik kan ze niet ontdekken tussen het riet, maar ze zijn op iets meer dan een armlengte afstand.

    After that rest seems to be back. The coot swims by. Than a loud concert by croaking frogs. I can't spot them between the reed, but they must be just a but more than an arm length away.

    Na de lunch wordt het weer echt rustig en ik kan even flink doorwerken. De draden zijn al flink in de boomstam opgeklommen. Op de grond draaien ze zich tussen de bloemen door. 

    After lunch is gets real quiet again and I can keep on working hard during some time. The yarn is already climbing up high in the tree. On the ground they turn themselves through the flowers.

    Ook de takken houden draden op. Alsof ze ze naar boven willen trekken. Een spel tussen de aarde en de boom; verbonden door de draden lijken ze aan elkaar te trekken. 

    The branches are keeping up yarn too. As if they want to pull the yarn up. A game between the earth and the tree; attached through the yarn they look like pulling each other. 

     

    En vanaf de overkant van het water wordt het nu goed zichtbaar.

    And from the other side of the water it is getting well visible now.

    Op weg terug naar mijn verblijfplaats kijk ik naar de schapen die grazen tegen de dijk, en ik zie een vrouw in het veld. Het lijkt alsof ze aan het zaaien is. Een opmerkelijk gezicht in onze gemechaniseerde maatschappij.

    On my way back to my lodgings I look at the sheep grazing on the dike, and I see a woman in the field. It looks like she is sowing. A remarkable view in our mechanised society. 

    Wanneer ik wat beter kijk, zie ik dat het een vogelverschrikker is! 

    When I look better, I see that it is a scarecrow!

     

     

     

    Dag 2 (scroll naar beneden voor dag 1) - Day 2 (scroll down for day 1)

    Vandaag, 23 mei 2019, verder gegaan met mijn installatie in Heerjansdam.

    Today, may 23rd 2019, I went on with my installation in Heerjansdam NL.

    Maar in ochtend eerst de dieren in mijn direkte omgeving bewonderd. Allereerst was er de familie zwaan, die statig voorbij dreef. Vader, moeder en zeven kinderen.

    But first in the mornig I admired the animals around me. First of all there was the family swan, floating by stately. Father, mother and seven children.

    En dan was er de kievit, met zijn parmantige kuif en herkenbare geluid.

    And then there was the lapwing, with his distinguished tuft en familiar sound.

    En daar was ook de scholekster, die zijn snavel driftig in de grond stak om zijn ontbijt bij elkaar te zoeken.

    And there also was the oystercatcher, sticking his beak quick-tempered in the ground, looking for his breakfast. 

    Ik was benieuwd hoe het materiaal zich in de nacht had gehouden. Alles zag er nog prima uit. De draden zijn gemaakt van handgesponnen en gehaakte schapenwol. De schapen van mijn buren zijn de leveranciers van dit prachtige materiaal. De wol is van begin (de vuile vacht) tot eind (gesponnen en gehaakte draden) door mijn handen gegaan. Daarmee is het alsof het een stukje van mijzelf is geworden.

    I was wondering how the material had gone through the night. Everything was still in good shape. The yarn is made of hand spun sheep wool. My neighbours sheep are the suppliers of this beautiful material. The wool went from the beginning (the dirty fur) to the end (spun and crochet yarn) through my hands. So it is as if it has become a piece of myself.

    De draden spannen zich tussen de wilgenstam en de grond, en vormen een lijnenspel.

    The yarn stretches between the willow trunk and the ground, and creates straight lines.

    Als een omarming rondom de bloemen aan de voet van de wilg.

    As embracing the flowers at the foot of the willow.

    En die bloemen, die zijn prachtig!

    And these flowers, they are gorgeous!

     

     

    Dag 1 - Day 1

    Vandaag, 22 mei 2019, aan het werk gegaan in 'het buitenland'. Een stukje grond in Heerjansdam dat voorheen buitendijks lag. Vandaar die mooie naam 'het buitenland'. Nu is het een mooi stuk natuur. Today, may 22nd 2019, started working in 'the land abroad'. A piece of land in Heerjansdam NL that was outside the dike earlier. Therefore it was given the name 'abroud'. Now it is a beautiful piece of nature. 

    De komende dagen zullen mijn spinsels wat ruimte rondom deze prachtige bomen op gaan eisen. Een stukje ruimte afbakenen. Een beschut plekje tegen de wind. In the days to come, my spinnings will take up some space around these beautiful trees. Trace out some space. A cove against the wind.

    Het materiaal staat klaar. The materials are there.

    Voorzichtig begin ik met het plooien van het materiaal rondom de stam. Het voegt zich soepeltjes rondom het hout. Carefully I start bending the material around the trunc. It ajusts easily arount the wood.

    Intussen word ik gadegeslagen door de bewoners van het gebied. Een haas vluchtte toen ik t dicht bij kwam. Een vogelaar was op zoek naar de grote karekiet. Even later hoorde ik hem, die karekiet. Een meerkoet spetterde ongestoord door het water. En deze eenden zwemmen samen een stukje op. Meanwhile I am being obsurved by the inhabitants of the area. A hare ran away when I came too close. A birdwatcher was looking for the great reed warbler. A bit later I heard him, the reed warbler. A coot splashed unhindered through the water. And these ducks are swimming in together. 

    Aan de horizon, achter de dijk, vaart in de Oude Maas een indrukwekkend gevaarte voorbij. Als je niet weet dat de river daar achter die bomenrij stroomt is het een bevreemdend gezicht. On the horizon, behind the dike in the river 'Oude Maas', an impressive giant sails by. If you do not know that the river flows behind that line of trees, it is an astonishing sight. 

    Ik laat de wol zich rondom de stam vormen. Deze eerste ingreep zal vanacht hier blijven. Hoe zal het er morgen uit zien? I let the wool combine around the trunc. This first intervention will stay overnight. What will it look like tomorrow?

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 204 keer bekeken

  • Eau et Feu

    5 januari 2018

    Deze installatie onstond en ontwikkelde zich gedurende 21 dagen, tijdens mijn artist-in-residence periode in Frankrijk 2017.

    This installation arose and developed during 21 days, during my artist-in-residence in France 2017.

    Twee cirkels, de één bestaande uit schelpen en de andere bestaande uit houtskool.

    Two circles, one consisting of shells and the other consisting of charcoal.

     

    De schelpen staan voor het element water.

    The shells represent the element water.

     

    De kooltjes voor het element vuur.

    The charcoal represents the element fire.

     

    Aan bezoekers vroeg ik om te reageren op dit beeld; zouden ze de opstelling willen veranderen? Dingen weghalen of toevoegen?

    I asked visitors to react to this image; would they want to change the arrangement? Take away or add things?

    Elke dag fotografeerde ik het beeld. Ik reageerde op de ingrepen van anderen, en anderen reageerden weer op mijn ingrepen.Zo was het beeld constant in beweging.

    Every day I photographed the image. I reacted to the intervention of others, and others reacted to my interventions.This way, the image was constantly evolving.

    Zie hier hoe het proces zich ontwikkelde.

    Here's how the proces developped.

     

    Dag 1: het vuur breidt zich uit en beweegt zich naar het water.

    Day 1: the fire expanded and moves towards the water.

     

    Dag 2: het water opent zich om het vuur in zich te vangen.

    Day 2: the water opens itself to catch the fire.

     

    Dag 3: Nee, toch niet. Als het vuur een heel klein stukje verder loopt, besluit het water om zich er boven langs te vormen.

    Day 3: No, not so. As the fire walks on a tiny bit further, the water descides to adjust itself overhead.

     

    Dag 4: In een omtrekkende beweging heeft het water het vuur ingesloten.

    Day 4: With an evading movement, the water has closed in the fire.

     

    Via de laatst overgebleven kleine opening tracht het vuur uit de omarming van het water los te breken.

    Through the last remaining small opening the fire tries to break loose from the embrace of the water.

     

    Dag 5: De omhelzing van het water wordt losser. Het vuur duwt zich verder in de opening.

    Day 5: The embrace of the water releases. The fire pushes itself further into the small opening.

     

    Dag 6: Maar het water duwt niet. Het water volgt soepel de beweging van het vuur.

    Day 6: But the water does  not push. The water follows the movement of the fire, easy-going.

     

    Dag 7: Het vuur duwt zich op nog drie plaatsen door het water heen...

    Day 7: The fire pushes itself on three more spots through the water...

     

    Dag 8: en legt zichzelf in een schelp. Of is het andersom: neemt de schelp het vuur in zich op?

    Day 8: and places itself in a shell. Or is it the other way around: does the shell take in the fire? 

     

    Dag 9: Er wordt steeds meer vuur opgenomen in de schelpen...

    Day 9: More fire is taken in by the shells...

     

    Het vuur duwt tegen zijn begrenzingen.

    The fire pushes against its limitations.

     

    Dag 10: Dan vloeit het water opzij. Water en vuur bewegen als één. De cirkel opent zich.

    Day 10: Then the water flows aside. Water and fire move as one. The circle opens.

     

    Dag 11: De vrijgekomen ruimte in de kern wordt door het water opgevuld.

    Day 11: The vacant space in the centre gets filled with water.

     

    Dag 12: Het vuur kruipt als een slang over de grond, verder van de kern vandaan. Eén schelp voor zich uit duwend.

    Day 12: The fire sneaks like a snake over the earth, further away from the heart. Pushing one shell along.

     

    Dag 13: Het water vleit zichzelf in de kom ontstaan door de beweging van het vuur.

    Day 13: The water nestles itself in the bowl created by the movement of the fire.

     

    Dag 14: Aarde en vuur draaien om elkaar, elkaar omhelzend.

    Day 14: Earth and fire turn around each other, embracing each other.

     

    Dag 15: Water en vuur gaan in elkaar op, stromen in elkaar over.

    Day 15: Water and fire flow together, dissolve into each other.

     

    Dag 16: De cirkels blijven bewegen, worden weer losser. Maar dan mengt zich plotseling het element Aarde in het beeld; een mol heeft zijn aanwezigheid getekent.

    Day 16: The circles keep on moving, get released again. But then suddenly the element Earth mixes in the image; a mole has signed its presence.

     

    Dag 17: Het vuur heeft zich op de aarde genesteld, het water blijft er onderaan wat tegenaan duwen.

    Day 17: The fire has nested itself on the earth, the water stays pushing at the bottum.

     

    Dag 18: Maar de mol duwt meer aarde omhoog. Het vuur wordt weer van de kern weggeduwd.

    Day 18: But the mole pushes more earth upward. The fire gets pushed away from the centre.

     

    Dag 19: De invloed van de aarde is groot. Wat eerder zo'n mooie draaiende beweging was, is nu vervloeid in een zware, ongeordende massa.

    Day 19: The influence of the earth is large. What earlier was such a beautiful turning movement, has now turned into a heavy randomized accumulation of ground.

     

    Dag 20: En dan gebeurt er iets merkwaardigs. Er verschijnen stukjes aardewerk, stukjes hout, takjes. Ze verwijderen zich van de hoop aarde. Of komen ze er juist naar toe?

    Day 20: And than something remarkable happens. Pieces of stoneware appear, pieces of wood, branches. They move away from the heap of earth. Or do they come towards it?

     

    Ze zien er zo zachtaardig en breekbaar uit, die stukjes hout en aardewerk...

    They look so gentle and fragile, those pieces of wood and stoneware...

     

    Dag 21: En dan mengt de tijd zich dwingend in de installatie. Er volgt een nacht van hevige regen. Dit heeft een grote invloed op het werk: de hoop aarde zakt in. De schelpen en stukjes kool raken deels bedolven.

    Day 21: And then time interferes with the installation in an imparative way. A night follows with heavy rainfall. This has a great influence on the work: the heap of earth caves in. The shells and pieces of charcoal get partly covered.

     

    Op dit punt geef ik het op... Ik heb niet de moed, de inspiratie, om verder te gaan. De aarde, het weer, hebben me duidelijk gemaakt dat dit het is... Hier komt een einde aan een mooi gesprek in beelden.

    At this point, I give up... I do not have the courage, the inspiration, to move further with it. Earth, the weather, has made me understand that this is it... Here a beautiful conversation in images comes to an end.

     

    Veel dank aan hen die meewerkten. Het was een mooie speelplaats waar we samen vorm gaven aan een 'gesprek' door onze fantasie de vrije loop te laten.

    Many thanks to those who collaborated. It was a beautiful playground where we created together a 'conversation' by following our fantasy.

     

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 273 keer bekeken

  • '...pour qu'Eugène puisse rester...'

    1 januari 2018

    '...pour qu'Eugène puisse rester...'

    This installation arose during my artist-in-residence in France in 2017, in close collaboration with Emmanuel Memin and Pascale Memin-Lusseau.


    Please take a look at this small film I recorded: https://www.youtube.com/watch?v=Wgy-icZDUIs


    The house of my host and hostess Manu and Pascale had to be renovated. The attic was cleared and appeared to carry belongings of former residents.

    In times past, the house was bought by Pascale and Manu from ‘oncle Eugène’, an uncle of Pascale. His old bedstead appeared among all kind of objects.
    With this old piece of furniture old stories about his life, his (family) history and therewith the history of the house came to life again.

    All the objects that had come out remained in the courtyard for some days. I roamed through these touchable pieces of history, took photographs, mused about the stories connected to every object.

     

    Then, Manu started to load the furniture, with the bed of oncle Eugène, on a trailer. He was going to take it away. To a storage place. It was not clear what was going to happen with it afterwards.



    With the stories that I had heard the days past about oncle Eugène, about the house, the history of the location, this object had more and more come into life. With the appearance of this piece of furniture, oncle Eugène had reappeared too. I had started to feel his presence more clearly. Although he is no longer among the living, for some years already now, his bedstead was like his signature. Like an imprint on the location.


     

    We concluded that the bedstead belonged here. That it is part of this location. And we decided to reserve a spot for it in the courtyard. So Eugène will be able to stay. If he wishes to.
     

     

    With the help, muscles and patience of Pascale and Manu, we put the bed in a spot where it could stay. Thanks very much, Pascale and Manu!

     

    As an invitation to Eugène, so he will be able to stay if he wants. 

     

    Please check this little film I made about it:

    https://www.youtube.com/watch?v=Wgy-icZDUIs

     

    Pascale told me stories about oncle Eugène, and showed me an envelope containing ancient documents which illustrated the history of her ancesters and the house.

    For exemple, the document of the sale of the house and land in 1897. It was sold by mr and mrs Porteboeuf to mr and mrs Beloin (née Touchet):

     

    Here is page 2 of the document:

     

    Page 7, with some of the history of the property:

     

    Page 9, about the prize of the house and lands:

     

    And the bill of costs for the transaction: 

     

     

    Than, in 1951, the property changed owners again.

     

    Mr and mrs Martineau - Bordier sold it to mr and mrs Touchet - Martineau. 

     

    With again a discription of the history of owners: 

     

    And the state of the property:

     

     

    In 1974 some woodland was bought:

     

     

    One of the former owners, mr Touchet, was a former soldier and got injured during the war 1914-1918. Therefor he recieved a pension of the french government. See this document from 1958:

     

    And then came 'oncle Eugène'. He was the man who owned the house and finaly sold it to Pascale and Manu. Here are some documents that show who he was. First, his passport: 

     

    Here an extract of his document of military service:

     

    He descided to become a priest. Here is his inscription at the seminary of Le Mans in 1954:

     

    Seeing and touching all these old documents, the history of the house came to life. 

    I hope that, showing some of the documents here, together with the photographs, gives an inside view to the history of the house and its owners through time. 

    And I hope that the installation, '...pour qu'Eugène puisse rester...', is a respectful tribute.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 99 keer bekeken

  • Barbie, Sheela en Anneke

    19 december 2017

    Tijdens de expositie "F/LUISTER" ontstond de installatie "Barbie, Sheela en Anneke". Nicolette en Ine maakten het begin, bezoekers bouwden verder. During the exhibition "F/LUISTER" the installation "Barbie, Sheela and Annek" arose. 

    Kijk hier om te zien wat ons startpunt ook al weer was: Check here to find out what our starting point was again: https://inevanson.exto.nl/blog_post/255116905_Installatie+in+het+kader+van+de+expositie+F%2FLUISTER.+Installation+in+the+context+of+the+exhibition+F%2FLUISTER..html

     

    We gingen uit van deze twee vrouwbeelden: We departed from these three female images: 

    BARBIE: 

    SHEELA: 

     

    En als eerste voegde ik ANNEKE toe. And I first added ANNEKE: 

     

    Aan de bezoekers vroegen wij om de installatie verder uit te bouwen. Om toe te voegen en/of te verwijderen wat zij nodig achtten. We asked visiters to extend the installations. To add and/or to remove what they tought was necessary.

    De installatie veranderde continu. Hieronder een indruk. The installation changed continuously. Here under an impression.

    Barbie kreeg een sluier (die later door iemand anders weer verwijderd werd). Barbie got a veil (which was removed later by somebody else).

     

    Sheela werd omringd door bandjes, kantjes en slingertjes. Sheela got surrounded by straps, lace and garlands.

     

    En Anneke kreeg een kroon. And Anneke got a crown.

     

    Hieronder volgt (zonder mijn commentaar) een indruk van de veelheid van beelden die verschenen, ontstonden en weer veranderden. Here under you will find (without my comments) an impression of the multitude of images that appeared, arose and disappeared again.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Ook kwam Marion Steur nog langs. Ze bekeek de installatie, en probeerde haar indrukken in woorden te vatten. Zie hier waar dit toe leidde: http://www.papierenvliegtuig.eu/

    Marion Steur came by. She obsurved the installation, and tried to catch her impressions in words. See where this lead to: http://www.papierenvliegtuig.eu/

    Een aantal dingen vielen me op in de gesprekjes die ik had met bezoekers. A few things stood out in the small conversations I had with the visiters. 

    Mensen vonden het moeilijker om dingen te verwijderen of van plaats te veranderen dan dingen toe te voegen. Bang om in te grijpen in de bijdrage van iemand anders. People found it more diffucult to remove or replace things than to add things. Afraid to intervene with someone elses input. Ook opmerkelijk: mensen wilden vaak decoreren en mooier maken. En wilden het liefst een tamelijk leeg beeld. Met weinig dingen die zouden kunnen afleiden. Also remarkable: people often wanted to decorate and embellish. And wanted a  rather empty image. With very little things that might distract. Alsof ze hun huis inrichtten: kaal en leeg. Terwijl we in ons drukke land met plezier allerlei drukke plekken opzoeken, willen we onze privé-ruimte kaal en leeg. Een mens is een vat van tegenstellingen... As if they were decorating their house: barren and empty. While in our busy land, we look up with relish all kind of crowded places, we want our private space barren and empty. A human being is full of contradiction...

    Ik wil graag heel veel dank zeggen aan Nicolette, Eva, Sonja, Legs, Marion en al die anderen wiens naam ik me niet meer herinner. Dank voor jullie bijdrage! I would like to thank Nicolette, Eva, Sonja, Legs, Marion and all the others whose name I do not remember. Thanks very much for your contribution!

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 323 keer bekeken

  • Installatie in het kader van de expositie F/LUISTER. Installation in the context of the exhibition F/LUISTER.

    24 oktober 2017

    Zowel Nicolette als Ine is, ieder op haar eigen wijze, bezig met het onderzoeken van vrouwelijkheid. Wat is “vrouwelijk”, wat zijn “vrouwelijke” eigenschappen. Nicolette as well as Ine are both in their own way, inquiring into feminin identity. What is "female", "womanly", what are "female characteristics".

     

    Hoe wordt “de vrouw” gezien en weergegeven. Zowel in onze huidige samenleving, als in het verleden. How is "the woman" seen and represented. In our present society as well as in times past.

    Zowel in de seculiere wereld als in religieuze context. In the laymans world as well as in religious context.

    Deze “zoektocht naar de vrouwelijke rol” heeft in de expositie met de titel F/LUISTER een aantal werken bij elkaar gebracht die om een reactie vragen. This "search for the female role" has brought together a number of works in the exhibition with the title "F/LUISTER" (wisper/listen), which asks for a response.

    Een reactie van Nicolette op het werk van Ine. A reaction from Nicolette towards the work of Ine.

    Een reactie van Ine op het werk van Nicolette. A reaction from Ine towards the work of Nicolette.

    En een reactie van bezoekers, op het werk in de expositie. And a reaction from visitors, towards the works in the exhibition.

    En op hun eigen beeld van “vrouwelijkheid” en “vrouwelijke eigenschappen”. And towards their own image of "womanly" and "female characteristics".

    Nicolette en Ine willen u als bezoeker uitnodigen. Nicolette and Ine will invite you, the visitor.

    Om bij uzelf na te gaan wat deze “vrouwelijkheid” voor u inhoudt. To investigate what this "womanhood" means to you.

    Misschien zult u dingen in hun interpretatie herkennen, misschien zoekt u juist naar heel andere beelden. Maybe you will recognise things in their interpretation, maybe you look for images which are totally different.

    In het weekend van 4 en 5 november willen de kunstenaars het thema samen gaan onderzoeken. Niet door met elkaar te discussiëren. During the weekend of November 4th and 5th, the artists will investigate together this theme. Not by discussing it together.

    Maar juist door de woorden achterwege te laten en zich puur richten op materiaal. But on the contrary by leaving the words behind and orienting on materials.

    Ze zullen die dagen een installatie opbouwen. During these days they will build an installation.

    Door te reageren op elkaar. By reacting to each other.

    Het uitgangspunt zal worden gevormd door twee “vrouwbeelden”: een beeldje van een elfenmeisje (kinderlijke onschuld) en een barbiepop (geïdealiseerd beeld van jonge lichamelijkheid). The starting point will be made of two "female images": a small statue of a fairy girl (child-like innocence) and a barbie doll (idealised image of young corporality).

     

    Al doende zullen ze deze beelden verplaatsen, verhullen, verwijderen, omhullen met materialen, met kleuren, met elkaar confronteren door kleuren en materialen met elkaar te confronteren. Doing so they will remove these statues, conceal, relocate, cover with materials, with colours, confront them confronting colours with materials.

    U bent van harte uitgenodigd. You are warmly invited.

    Om hen bezig te zien. To come and see them doing so.

    Om de installatie te zien groeien, veranderen, vervormen. To come and see the installation grow, change, remodel.

    En om zelf uw visie in de installatie in te brengen. And to bring your own vision into the installation.

    Door materiaal toe te voegen, te verwijderen, van plaats te veranderen.  By adding material, by removing, by replacing.

    Een hoeveelheid aan materialen en objecten zijn aanwezig. A quantity...

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 341 keer bekeken

  • Over het vellen en opvangen van bomen (Vaaggrond 2016/17)

    21 december 2016

    Ieder jaar tussen kerst en oud en nieuw wordt de expositie 'Vaaggrond' georganiseerd in Oerle http://www.vaaggrond.nl

    De editie 2016/17 vindt plaats van 25 december '16 t/m 5 januari '17. 

    Dit jaar is er een groep van negen kunstenaars bijeen gekomen die gezamenlijk hebben gezorgd voor een intrigerende expositie. Van mijn hand zijn bij deze editie twee installaties te zien, 'Het Conclaaf' en 'Een zachte landing'.

    Over het werk van één van mijn collega's, Ralph Posset, wil ik graag wat vertellen.

    Toen ik zijn mededeling op LinkedIn zag verschijnen over wat hij wilde gaan doen, moest ik wel even slikken. In dit persbericht: http://cult.tpo.nl/column/column-vandaag-is-persbericht/ vertelde hij wat zijn plannen waren. Oeps, gezonde bomen kappen. Dat botst wel behoorlijk met mijn waarden en mijn idee van onze rol als kunstenaar. Hoezo kunst bóven natuur? Kunst en natuur zijn gelijkwaardig en dienen samen te werken, dat is mijn visie.

    Ook werd ik getroffen door de merkwaardige parallel tussen zijn plannen om bomen te vellen, en mijn installatie 'Een zachte landing' waarin ik een symbolisch vangnet heb ingezet om de val van een boom te breken. Een absurde wanhopige poging, het net is gemaakt van tot kant gehaakt naaigaren. Zie ook deze link: http://inevanson.exto.nl/kunstwerk/237253033_Een+zachte+landing.html#.WFqf233A7OA

     

    Ralphs plan heeft mij de dagen in aanloop naar de opening behoorlijk bezig gehouden. Ik had me al bedacht dat ik een soort "zoenoffer" zou inbrengen om de kap te voorkomen. En ik hoopte vurig dat iemand de bomen vóór zijn bijl zou wegkopen.

     

    Uiteindelijk heeft de reactie van de gemeente Veldhoven Ralph doen besluiten zijn actie stop te zetten. Zij wezen er op, in een per koerier met spoed bezorgde brief, dat het plan om bomen te rooien moet voldoen aan de bepalingen in de zogenaamde 'boswet'. Zie dit bericht van een paar dagen later: http://cult.tpo.nl/column/gemeente-veldhoven-verbiedt-kunst-ralph-posset/

    Hans Tilman vertelde op de opening dat het hem uit zijn slaap had gehouden en ik begrijp dat goed. Hulde voor curator Els Börger dat ze Ralph zijn gang heeft willen laten gaan zonder er een stokje voor te steken. Ik vraag me af of ik dat, wanneer ik in haar schoenen zou hebben gestaan, had kunnen volhouden.

     

    Ik meen te begrijpen wat Ralph zijn bedoeling was. Met zijn actie heeft hij het één en ander teweeg gebracht.

    Hij heeft tegen heilige huisjes aangeschopt en ze daarmee pijnlijk duidelijk gemaakt (in ieder geval mijn heilige huisjes kwamen onvoorwaardelijk bovendrijven en ik ging me daardoor behoorlijk ongemakkelijk voelen). 

    Hij heeft er erg goed voor gezorgd dat zijn plannen niet onopgemerkt voorbij gingen met behulp van handig gebruik van sociale media.

    En hij heeft er voor gezorgd dat de gemeentelijke organisatie, die normaal gesproken pijnlijk traag kan werken, opeens snel en streng sturend reageerde.

    Petje af voor Ralph, hij heeft een paar zaken flink door elkaar geschud. En een aantal dingen "im frage" weten te stellen.

     

    De expositie 'Vaaggrond 2016/17' is nog te zien tot en met 5 januari, zie voor meer informatie: http://www.vaaggrond.nl

    Ga kijken! Er is van allerlei moois te zien en je wordt er warm ontvangen.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 568 keer bekeken

  • WINTERSLAAP ...wachtend op een andere tijd... WINTERSLEEP ...waiting for an other time...

    18 december 2015

    English text below...

    WINTERSLAAP ...wachtend op een andere tijd...   

                VERDER

                I

                Nu we weten dat we verdwaald zijn

                blijft ons alleen deze plek.

     

                Regen, tot aan de horizon regen

                en een zee van grijs-groene heuvels,

                golven van bos na bos.

     

                II

                Onze kaarten hebben we achtergelaten,

                ergens, niet boos, niet weemoedig:

     

                ze vertelden ons wat we als wisten,

                waar we vandaan kwamen.

                Niet waar we waren.

     

                III

                Op het punt nu van verder te gaan

                en niet weten hoe, niet weten

     

                van het geritsel, de geuren, het duister

                onder de bomen, het geschreeuw

                in de verte, de verdwijnende

                sporen, van niets weten

                wat het betekent.

     

                .....

     

    Uit: ‘VERDER’, Rutger Kopland, Verzamelde gedichten, Uitgeverij G.A. van Oorschot

     

    Installatie voor Vaaggrond 2015/16

    De gebeurtenissen in het nieuws de laatste tijd, het gedicht van Kopland dat is las, de korte dagen en gure weer in deze winterperiode..... ik zou me het liefst terugtrekken, wachten tot de wereld minder chaotisch en gewelddadig is.

    In deze installatie komen een aantal dingen samen: het buitengebied en de plek in een stukje bos van Vaaggrond. Het winterseizoen met haar korte en gure dagen. Het gedicht 'VERDER' van Rutger Kopland. En de schurende tijd waarin wij leven en waarop ik met dit werk wanhopig grip op probeer te krijgen.

    Ik zat vele uren achter mijn spinnewiel. De wol werd me gegeven werd door een schapenhouder uit de buurt. Wol als teken van warmte en geborgenheid. Ik gaf de gedroogde papavers uit mijn tuin de kleur van licht, van zon. Symbool van groei.

    Wol, papaver, gedicht, komen samen in deze installatie. Een poging een plek te scheppen waar het veilig is om te rusten. Om te wachten tot het beter zal gaan.

    Hoe zullen tijd, weer en wind hiermee omgaan? Ik hoop dat de kwetsbare installatie, het beeld van ons aller kwetsbaarheid, de tijd zal kunnen doorstaan.

    ©Ine...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 687 keer bekeken

  • Workshop in Ohey, Belgium

    15 juni 2015

    Van 3 tot 8 augustus 2015 zal ik, samen met Ladislas de Monge, een workshop verzorgen in Ohey, niet ver van Namur, België. From 3 to 8 August 2015 I will, together with Ladislas de Monge, run a workshop in Ohey, not far from Namur, Belgium.

    We hebben de workshop de volgende titel gegeven: Art du denuement, Opportunisme et récupération en arts. We named the workshop: Art of destitution (Art in time of short resources - opportunism and recovery in art).

    We willen tijdens deze workshop proberen terug te keren naar de basis; hoe kun je beeldend werken wanneer je het moet doen met wat de omgeving je geeft. Hoe kun je je ideeën  verbeelden met minimale middelen. During this workshop we will try to go back to the basis; how can we represent our ideas when we have to work with what the surroundings are giving us. How can we express ourselves with minimal resources.

    Als vanzelfsprekend leidt dit tot een directe communicatie met je omgeving, met de grond waarop je staat en wat deze je laat zien, met wat de omgeving je aan materialen biedt. Benieuwd hoe dit je werk zal beïnvloeden? Laat je verrassen door wat er op je af komt, de omgeving bied je alles om er iets bijzonders van te maken. Obviously this leads to a direct communication with our surroundings, with the materials that these surroundings have to offer. Feel like finding out how this will infuence your work? Let yourself be surprised by what will come to you, the neighbourhood offers you everything to make something special out of this.

    De workshop zal zich afspelen in en rond een traditionele boerderij uit het begin van de 18de eeuw. De voertalen zullen frans en engels zijn. The workshop will take place in and around a tradition farmhouse from the early 18th century. The languages employed will be Frensh and English.

    Tijdens de week verblijf je ‘intern’ in de boerderij in eenvoudige, ruime kamers. De workshop inclusief verblijf kost € 320,--. During this week you will stay in the farm in simple, spacious rooms. The workshop including your stay will cost € 320,--.

    Nieuwsgierig geworden? Have you become curious?

    Vraag informatie bij Ladislas: unetableronde@gmail.com. Hij zorgt voor alle voorwaarden, kan aanwijzingen geven over hoe je er moet komen, enzovoort. Je kunt je vragen aan hem ook in het engels stellen. Boekingen liefst vóór 10 juli. Ask Ladislas for more information: unetableronde@gmail.com He takes care of all the requirements, can give you directions about how to get there, etcetera. Je can ask him your questions in English too. Please book before July 10th.

    Natuurlijk kun je ook bij mij terecht als er onduidelijkheden mochten ontstaan. Of course you can come to me too, when there are uncertainties of any kind.

    Op de site vind je meer informatie over de plek: http://unetableronde.jimdo.com/ ...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 395 keer bekeken

  • Textileartist.org

    23 maart 2015

    Enige tijd geleden werd ik al eens geïnterviewd door textileartist.org. Dat interview kun je nog lezen via de homepage van deze site.
    Half april wordt door dezelfde organisatie een e-book uitgegeven over 3-dimensionale mixed media textielkunst. Hierin wordt het werk van 50 kunstenaars belicht. Some time ago I was interviewed by textileartist.org. You can still read this interview through the homepage of this site.
    Mid-April this organisation will publish an Ebook on 3d mixed media textile art. In this book the work of 50 artists will be presented
    .

    Ik ben één van deze 50 kunstenaars. Het boek bevat informatie over en foto's van ruimtelijk werk van mijzelf en van nog 49 andere kunstenaars van over de hele wereld. I am one of these 50 artists. The book shows information and photographs of 3d work of myself and of 49 other artists from around the world.

    Dit e-book is in verschillende vormen te verkrijgen, de PDF-versie is gewoon op je pc of laptop te lezen. Je kunt het nu al bestellen, dan krijg je ook nog een leuke bonus. This Ebook is available in different forms, the PDF-version can be read on your pc or laptop. You can order it already now, which will give you a nice bonus.

    Kijk voor meer informatie over het boek, de prijs en hoe je het kunt bestellen op deze link: http://www.textileartist.org/3d?ap_id=inevanson

    Veel leesplezier!

    Look for more information about the book, the price and how you may order on this link: http://www.textileartist.org/3d?ap_id=inevanson

    I hope you will enjoy reading it!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 401 keer bekeken

  • EEN STEEN VOOR IEDER LEVEN.....

    17 december 2014

    Installatie voor Vaaggrond 2014/15, www.vaaggrond.nl. Installation for Vaaggrond 2014/15, www.vaaggrond.nl

    Schrale Branbantse zandgrond, dat is waar mijn voorouders opgroeiden. Waar ze zich probeerden staande te houden in uitzichtloze armoede. Poor sandy soil of Brabant, that is where my ancesters grew up. Where they tried to stand firm in futureless poverty.

    Ik verliet het Brabantse zand als 17-jarige. Ik vertrok om mijn leven te leven. En een aantal jaren, woonplekken en ervaringen verder ben ik nu weer op die schrale Brabantse zandgrond. En bekijk deze omgeving met nieuwe ogen. I left the sandy soil of Brabant when I was 17 years old.  Left to live my life. And some years, dwelling places en experiences further I am now back on this poor sandy soil of Brabant. And I look at this area with a new look .

    Na het overlijden van mijn ouders kreeg ik als erfenis een oude schoenendoos met foto's. Ik zie mezelf als kind door die foto's struinen, en mijn ouders vragen naar de namen bij die gezichten. Familieleden, overleden voordat ik kon kennismaken. Een schoenendoos met mijn geschiedenis; deze mensen gingen mij vóór. Ik weet hun namen niet meer. En mijn ouders kan ik het niet meer vragen. After my parents decease, my legacy was an old shoe-box with photographs. I see myself as a child going through these photographs, and asking my parents for the names with these faces. Family members, deceased before we could meet. A shoe-box containing my history; these people preceded me. I do not remember their names. And I can no longer ask my parents.

    Met de installatie 'Een steen voor ieder leven...' probeer ik deze voorouders een plek te geven. Al ken ik hun namen niet, ze zijn onderdeel van mij. Ik leg daarom stenen neer. Voor iedere naamloze voorouder. Zo wil ik eer brengen aan hen die mij voorgingen. Op de plek die de hunne is: de schrale Brabantse zandgrond. With the installation 'A stone for every life...' I try to give my ancestors space. Although I do not know their names, they are part of me. I put down stones. For every nameless ancestor. This way I want to show respect to those who presedes me. In the area that is theirs: the poor sandy soil of Brabant.

    Voel je vrij om bij te dragen. En ook een steen neer te leggen. Of iets anders, een voorwerp. Voor mijn of jouw eigen voorouders. Om zo te laten weten dat zij, ondanks hun anonimiteit, onze geschiedenis hebben geschreven. Ik deed een eerste aanzet: ik installeerde foto's, stenen als geschenk op deze zandige bodem. Ik hoop dat er veel tekenen van aandacht bij zullen komen. En dat je je geroepen voelt om hieraan bij te dragen. Feel free to contribute. To put down a stone too. Or something else, an object. For my or your own ancesters. And that way to let them know that they, in spite of their anonymity, have created our history. I made a start: I installed photographs, stones as a gift on this sandy soil. I hope many signs of attention will follow. And that you will...

    Lees meer >> | 5 Reacties | 1048 keer bekeken

  • Meer blogs >>