Soms vermaak ik me met kleine uitstapjes. Als oprispingen zonder gevolgen... Ik begin ergens aan, maar het vervolg laat op zich wachten. Vreemde beelden zien het licht, maar ze blijven tot op heden alleen. Wachtend op wat er misschien ooit nog komen gaat. (Klik op de afzonderlijke titels voor een close-up).

uit 2010 tot 2019 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Collage 'Doorbraak'

2016

Collage 'Doorbraak'

Water en Aarde

2016

Collage 'Water en Aarde'

Spirit

2016

Collage 'Spirit'

Monotype 3

2013

Monotype, fotografie.

Monotype 4

2013

Monotype, fotografie

Monotype 1

2013

Monotype, fotografie

Dénouement 1

2013

Dénouement 1, collage

Dénouement 2

2013

Dénouement 2, collage

Dénouement 3 (the phantom horse)

2013

Dénouement 3 (the phantom horse), collage

Anneke's Altaar

2019

Anneke's Altaar (assemblage, foto achter acrylglas) laat een beeld zien van een vrouw die niet bepaald voldoet aan het heersende slanke schoonheidsideaal. Een vruchtbaarheisbeeld met een aureool-achtig kroontje. Om haar heen kleine objecten uit het dagelijks leven, gevonden voorwerpen. Het doet denken aan de altaartjes, gewijd aan een heilige die op bijzondere plekken in Europa en daarbuiten te vinden zijn. Maar ook aan de geïmproviseerde gedenk-plekken die spontaan worden ingericht op de plek waar iemand om het leven kwam.   Ook twee spiegelende bollen waarin de omgeving wordt weerkaatst. Als een spiegel voor degene die komt en misschien ook een voorwerp brengt. Of voor de wereld die aan Anneke voorbij trekt. Spiegel van de mens die komt, kijkt, voorbij gaat. Die mens ziet een vertekent beeld van zichzelf teruggekaatst door die bollen. Geven deze bollen een beeld van zijn/haar ziel? Van de toekomst, persoonlijk of meer algemeen? Kunnen we de toekomst zien in Anneke's bollen?    We leven in een tijd van grote chaos en veranderingen. Misschien laat Anneke ons een glimp zien van een onbestemde maar onvermijdelijk veranderende toekomst. Als we het aandurven om te kijken in Anneke's bollen.

Mais où est donc passé le fil d'Ariadne...1

2019

Wanneer ik ruimtelijk werk, zijn de vormen die verschijnen over het algemeen tamelijk groot. Ik wilde mezelf dwingen om klein te werken. Om te zien of dat consequenties heeft voor de vorm. Het werd een grapje... Uitgaande van het verhaal van de draad van Ariadne, maakte ik het naaimandje van mijn moeder. Alleen minder geordend. Tja, ik raakte de draad al vrij snel kwijt...

Mais où est donc passé le fil d'Ariadne... 2

2019

Wanneer ik ruimtelijk werk, zijn de vormen die verschijnen over het algemeen tamelijk groot. Ik wilde mezelf dwingen om klein te werken. Om te zien of dat consequenties heeft voor de vorm. Het werd een grapje... Uitgaande van het verhaal van de draad van Ariadne, maakte ik het naaimandje van mijn moeder. Alleen minder geordend. Tja, ik raakte de draad al vrij snel kwijt...

Geweven Wereld

2010

Fotocollage.

Pardon! (une petite blague)

2017

'Pardon!' ontstond tijdens mijn artist-in-residence in Frankrijk, 2017. Oeps, het glipte uit mijn handen. Pardon! (een grapje)

'over de wezens en de dingen'

2012

In december 1642 vond in Aotearoa/Nieuw-Zeeland de eerste ontmoeting plaats tussen Māori en Europeanen. In Mohua (nu Golden Bay) troffen Ngāti Tūmatakōkiri en Abel Tasman elkaar. Wellicht door miscommunicatie vielen er daarbij doden en gewonden aan beide kanten. Deze ontmoeting was een ontmoeting tussen twee culturen en de gebeurtenis staat daarbij niet op zichzelf: ze raakt aan belangrijke thema’s in zowel de huidige Nieuw-Zeelandse als Nederlandse maatschappij. Om tot een beter begrip hiervan te komen is verbeeldingskracht vereist, vanuit verschillende perspectieven. Project  View on Golden Bay nodigde kunstenaars, schrijvers en onderzoekers uit zowel Nieuw-Zeeland als Nederland uit om hun visie te geven op het onderwerp. Ine maakte een aantal ontwerpcollages voor een installatie met de titel 'over de wezens en de dingen': Bij de eerste ontmoeting tussen de Nederlanders en de Nieuw-Zeelanders was er vooral onbegrip en misverstand. Zagen ze elkaar als mensen? Of wat ongedefenieerder, als wezens? Dingen? Zagen de wezens de andere wezens als mensen? Of als dingen? Hoe gingen ze om met de doden van de andere wezens? Begroeven ze hen? Offerden ze hen? Gebruikten ze hen als onderdeel van een ritueel? Meer informatie over View on Golden Bay: http://www.viewongoldenbay.com/