Ine van Son

Wil je deel 4 van dit blog teruglezen? Hier is de link / Would you like to read back part 4 of this blog?  Here is the link: https://inevanson.exto.nl/blog_post/368945924_Kunstenaarsverblijf%2C+deel+4+%28een+bezoek+aan+Into+Nature%29+%E2%80%93+Artist+residency%2C+part+4+%28a+visit+to+Into+Nature%29.html 

Vorige week bezocht ik het eerste deel van Into Nature en deed daar verslag van (te lezen in blog 4, zie de link hierboven). Last week I visited the first part of Into Nature and reported in my previous blog (you can read it through the link to blog 4 up here).

De website van Into Nature vind je hier: The website of Into Nature you will find here:

www.intonature.net

Voor dit tweede bezoek besloot ik mijn expeditie via de noordkant van het Bargerveen te beginnen.

For this second visit I decided to start my expedition via the north side of the Bargerveen.

Ik was totaal verrast door het feeërieke landschap. Van mijn bezoek vorige week herinnerde ik me vooral de uitgestrektheid van het veen. Daarin wat bomen, alleenstaand of in kleine groepjes. Vanaf deze kant ziet het er heel anders uit. Tussen struiken verscholen vennetjes. Uit het water steken talloze verdronken berkenstammen. Een dromerig beeld waar ik mijn ogen maar moeilijk van los kan maken.

I was totally surprised by the fairytale landscape. From my visit last week, I especially remembered the vastness of the peat. In it some trees, single or in small groups. From this side, it looks very different. Fens hidden between bushes. Numerous drowned birch trunks protrude from the water. A dreamy image that I can hardly detach my eyes from.

In deze vennen vind ik de eerste werken van Nina Canell (Craver) en Marguerite Humeau (The Breathers I-IIII). Vóór mijn bezoek las ik de reisgids door en ik keek er naar uit het werk van Canell te ontdekken. Een cirkelvorm drijvend in het water die onvoorspelbare (dierlijke) bewegingen maakt waardoor het water gaat meebewegen. Jammer dat het werk beschadigd is. De cirkelvorm heeft een “deuk” gekregen en het bewegingssysteem werkt niet meer. Mogelijk is dit te wijten aan het voorbijgaan van de tijd. Ik vind het erg jammer het gemist te hebben.

In these fens I find the first works of Nina Canell (Craver) and Marguerite Humeau (The Breathers I-IIII). Before my visit, I read through the travel guide and looked forward to discovering Canell's work. A circular shape floating in the water that makes unpredictable (animal) movements that cause the water to move with it. Too bad the work is damaged. The circular shape has received a "dent" and the movement system no longer works. Possibly this is due to the passage of time. I am very sorry to have missed it.

Het werk van Humeau ligt in het volgende ven. De witte sculpturen doen me denken aan menselijke lichamen, drenkelingen. Een krachtig beeld, ook wat luguber. Volgens de reisgids voeren ze een ademhalingsritueel uit. Het verhaal over klimaatverandering die aanzet tot spiritualiteit komt wat gezocht over. Het beeld is krachtig genoeg om mijn geest aan het werk te zetten zonder dat verhaal.

Humeau's work lies in the following fen. The white sculptures remind me of human bodies, drowning people. A powerful image, also a bit lugubrious. According to the travel guide, they perform a breathing ritual. The story about climate change that encourages spirituality comes across as a bit sought after. The image is powerful enough to put my mind to work without that story.

Op weg naar het volgend werk kom ik nog diverse vennetjes tegen. Op een stuk heide staan een paar verlaten bakken uit de turfwinning in vroegere tijd.

On the way to the next work I come across several fens. On a piece of heathland are a few abandoned containers from peat extraction in earlier times.

Het werk van Semâ Bericović is verwijderd. Haar werk was een enorme toverbal van suiker als snoepgoed voor de natuur. Van een gids begreep ik dat dit veel weerstand opriep bij natuurbeschermers. Het werk is tijdens de warme zomerdagen gaan smelten en er verdronken  allerlei insecten in de plakkende massa.

Interessant, dit dilemma doet zich vaker voor. Hoe ver kun je als kunstenaar gaan, wanneer versterkt het werk de omgeving (en omgekeerd) en wanneer gaat het ten koste van die omgeving?

Het werk is intussen verplaatst naar het veld bij de kassa in Weideveen. Daar doen honderden bijen zich nog tegoed aan de suikermassa.

Semâ Bericović's work has been removed. Her work was a huge magic ball of sugar as candy for nature. From a guide I understood that this provoked a lot of resistance from conservationists. The work melted during the hot summer days and all kinds of insects drowned in the sticky mass.

Interestingly, this dilemma occurs more often. How far can you go as an artist, when does the work strengthen the environment (and vice versa) and when does it come at the expense of that environment?

In the meantime, the work has been moved to the field at the cash register in Weideveen. There, hundreds of bees still feast on the sugar mass.

Dan kom ik bij het werk van Otobong Nkanga (Pondering at 5.5). Een prachtig ven met bomen in het water. Sommigen groeien volop, anderen steken hun dode stam omhoog.

In het ven heeft Nkanga peilstokken geplaatst. In de reisgids lees ik dat ze hiermee verwijst naar het meten van waterpeil, zuurgraad, bomen en planten. Het belang van waterpeil en zuurgraad voor het ontstaan van plantengroei en veen. De titel van het werk verwijst naar een gemeten zuurpeil in de grond. Een intrigerend werk. In zijn soberheid is het veelzeggend. De achtergrondinformatie is belangrijk om het werk te begrijpen. Dus het loont om die informatie te lezen. Daarop verschijnt het werk in al zijn diepte. Nkanga schreef er ook nog een dichtregel bij. Maar die is al niet meer nodig om het werk in zijn diepte te ervaren.

Then I come to the work of Otobong Nkanga (Pondering at 5.5). A beautiful pond with trees in the water. Some grow fully, others raise their dead trunk.

Nkanga has placed dipsticks in the fen. In the travel guide I read that she refers to measuring water level, acidity, trees and plants. The importance of water level and acidity for the development of plant growth and peat. The title of the work refers to a measured acid level in the soil. An intriguing work. In its sobriety, it is telling. The background information is important to understand the work. So it pays to read that information. Then the work appears in all its depth. Nkanga also wrote a line of poetry. But that is no longer necessary to experience the work's depth.

Toen ik dit bezoek voorbereidde, las ik over het werk van Olaf Nicolai (Situation Magnifique) en ik was nogal sceptisch. Geïnspireerd op de sporen van woningen in het Bargerveen ontwierp hij een ruïne. Een divers geheel van cirkels, een kleurig geheel. Mijn vooringenomenheid was echter niet op zijn plaats. Het is een fascinerend werk. Opvallend van kleur en toch volledig opgaand in zijn omgeving. Het zet aan tot ontdekken, tot ondergaan en fantaseren. Ik zou er uren kunnen rondhangen.

When I was preparing this visit, I read about the work of Olaf Nicolai (Situation Magnifique) and I was rather skeptical. Inspired by the traces of houses in the Bargerveen, he designed a ruin. A diverse whole of circles, a colourful whole. However, my bias was out of place. It is a fascinating work. Striking in color and yet completely absorbed in its surroundings. It encourages discovery, undergoing and fantasizing. I could hang out there for hours.

Tijdens mijn eerste bezoek, een paar dagen geleden, heb ik het werk van Veit Laurent Kurz (Corium) gemist en ik besluit om er alsnog heen te fietsen. Een lange rechte weg door het vlakke veengebied met een fikse tegenwind. Halverwege vroeg ik me af of dit het wel waard was. Wanneer ik aankom bij het werk blijkt het echter meer dan de moeite waard te zijn.

Er staan drie tipi-achtige vormen die al van ver te zien zijn. Als ik dichterbij kom blijkt er een soort tuinhuisje te staan dat volop in gebruik lijkt. Ik twijfel of ik verder moet gaan, ik wil de mensen van het huisje niet storen. Dan pas dringt het tot me door dat ook dit tuinhuisje onderdeel uitmaakt van de installatie.

In de reisgids lees ik dat Kurz verwijst naar de onzichtbare energiestromen; vulkanen, olie, kernenergie. Aan de horizon zie ik een rij windmolens. Ze zijn door bijna het hele gebied nadrukkelijk aanwezig. In het werk van Kurz vormen ze een toepasselijke aanvulling, alsof ze daar speciaal geplaatst zijn om het geheel krachtiger te maken.

During my first visit, a few days ago, I missed the work of Veit Laurent Kurz (Corium) and I decide to cycle there. A long straight road through the flat peatland with a strong headwind. Halfway through, I wondered if this was worth it. When I arrive at work, however, it turns out to be more than worth it.

There are three teepee-like shapes that can be seen from a long way. When I get closer, there appears to be a kind of cottage that seems to be in full use. I doubt whether I should continue, I do not want to disturb the people of the cottage. Only then does it dawn on me that this cottage is part of the installation.

In the travel guide I read that Kurz refers to the invisible energy flows; volcanoes, oil, nuclear power. On the horizon I see a row of windmills. They are emphatically present throughout almost the entire area. In Kurz's work, they are an appropriate addition, as if they were specially placed there to make the whole more powerful.

Het werk van Elise Eeraerts (‘C Bargerveen) komt nogal hermetisch op mij over. Geïnspireerd op een plaggenhut en een ruwe diamant. Het komt op mij vooral over als een vreemde structuur in deze omgeving die ik slecht weet te plaatsen.

De installatie van Awoiska van der Molen (Thousands a second a year) bestaat uit een aantal grote foto’s op glas. Daardoor kijk je door delen van het beeld naar het landschap erachter. Mooi, die gelaagdheid. Hoewel ik niet echt op kan gaan in het werk, het blijven losse beelden. Bezoekers zijn druk bezig met het maken van grappige foto’s; portretten doorheen de doorzichtige delen van de foto’s.

The work of Elise Eeraerts ('C Bargerveen) seems rather hermetic to me. Inspired by a shack and a rough diamond. It mainly seems to me as a strange structure in this environment that I poorluy know how to place.

Awoiska van der Molen's installation (Thousands a second a year) consists of a number of large photographs on glass. As a result, you look through parts of the image at the landscape behind it. Beautiful, that layering. Although I can't really blend in with the work, they remain separate images. Visitors are busy taking funny photos; portraits through the transparent parts of the photos.

Tot slot zouden er van Giorgio Andreotta Calò (Icarus) vlinderkooien te zien zijn. Het tweede deel van zijn werk, een film, is te zien in Emmen. Ik heb de vlinderkooien echter niet kunnen vinden.

Finally, there would be butterfly cages by Giorgio Andreotta Calò (Icarus). The second part of his work, a film, can be seen in Emmen. However, I have not been able to find the butterfly cages.

Ook is er nog het werk van Lara Almarcegui (Zand in Nederland) te zien. Op de gevel van een grote boerenschuur aan de rand van het veengebied. Een fascinerend werk dat berekeningen toont van de hoeveelheid en oorsprong van het zand in Nederland. (Hiervan heb ik geen foto kunnen nemen. Er waren heel veel heel grote tractoren in de weer met oogsten. Er was geen plaats meer voor mij). Het zou de moeite waard zijn om dat werk op die plek te behouden.

There is also the work of Lara Almarcegui (Sand in the Netherlands) on display. On the façade of a large barn on the edge of the peatland. A fascinating work that shows calculations of the amount and origin of the sand in the Netherlands. (I have not been able to take a picture of this. There were a lot of very large tractors harvesting. There was no room for me). It would be worth keeping that work in that place.

Tot slot hier nog een paar beelden van de omgeving. Het Bargerveen is een mooi gebied, de geschiedenis van het veen is interessant en hoort bij de ontstaansgeschiedenis van Nederland. Laten we er zorgvuldig mee omgaan.

Finally, here are a few images of the surroundings. The Bargerveen is a beautiful area, the history of the peat is interesting and belongs to the history of the Netherlands. Let's handle it carefully.

Vragen of opmerkingen? Stuur me een berichtje via mijn contactpagina. Questions or remarks? Send me a message through my contact  page:  https://inevanson.exto.org/reageer/site/0.html