Ine van Son

In september 2021 kreeg ik de uitnodiging om twee dagen door te brengen in een clarissen klooster. Ik had tot dan kloosters alleen van de buitenkant gezien en was nieuwsgierig naar wat zich binnen afspeelde.

Het ijzeren ritme van de zusters was een heftige confrontatie met mijn behoefte aan onafhankelijkheid. Maar het was ook heel meditatief. Het mantra-achtige zingen van de zusters tijdens de diensten haakte zich in mijn hoofd en zong daar nog urenlang rond.

In deze video probeer ik mijn indrukken te verbeelden; "zo dichtbij en toch zo ver".