Ine van Son

Opeens waren ze daar,

trokken ze aan m’n blik voorbij,

gunden me een blik en een knik

en lieten een diepte voor me achter.

De metgezellen. Ze kwamen onverwacht.

Ik had het voorrecht om ze te bemerken.

De windzinger.

… Nooit geweten dat op de adem van de wind

een zinger door het landschap glijdt.....

Zes tijdloze wezens waren daar opeens.

Nee, ze waren er al, al lang voordat de tijd

begon. Lang voordat mijn blik ontstond.

Ik tracht te scheppen uit de diepte,

een vorm te geven aan hun wezen.

Ze kwamen onverwacht en trokken aan mijn blik

voorbij.....